Blog- de tram

0

 

In de tram

Gisteren zat ik in de tram en er stapte een oudere dame in. Uiteraard stond ik op om mijn plaats aan haar af te staan. ‘Ik hoef maar drie haltes hoor’, zei ze beschaamd. Ik gaf aan dat ze toch maar lekker moest gaan zitten en grapte dat ik nog zóóó jong ben dat ik best kon staan met mijn jonge benen. Na drie haltes stapte de dame inderdaad uit en tot mijn verbazing werd haar plaats direct ingenomen door een jongeman van ongeveer vijftien jaar.

 

Gesprek

Ik wachtte tot er weer een ander plekje vrij kwam en ging zitten. Naast mij zat een jongen een spelletje op zijn iPad te spelen. Er waren tijden dat je met degene naast je in gesprek kon gaan tijdens de rit door mooi Amsterdam. Dus zei ik: ‘Wat voor spelletje speel je?’ De jongen schrok zich helemaal rot dat ik tegen hem sprak. Hij mompelde wat, ging over op een ander spelletje en besloot dat dit het einde van de conversatie was.

 

Een cadeautje is hij!

Het leuke aan dit verhaal is dat ik in gezelschap was van mijn cliënt. Ik had een uitje gehad naar de bios om zijn negende verjaardag te vieren. Hij heeft autisme en zou dus alles behalve sociaalvoelend zijn. Maar mijn cliënt staat voor anderen op in de tram en zegt tegen iedereen: ‘Hallo, hoe gaat het met u?’ Een cadeautje is hij!!! We hebben duidelijk meer behoefte aan mensen zoals mijn cliënt in deze maatschappij. De onbevangenheid van deze jongeman is een voorbeeld voor velen. Dat wilde ik even kwijt. Fijne dag allemaal.

 

 

 

Klik hier om je ervaring te plaatsen.


Submit your review
* Required Field