Gastdocentschap

 

Enige tijd geleden vroeg iemand van de Hogeschool Inholland of ik het leuk zou vinden als gastdocent college te geven aan eerste- en tweedejaars studenten. Het betrof het vak psychopathologie met als onderwerp autisme. Gevleid en vol enthousiasme zei ik ja. Wel vroeg ik me af wat ik kon toevoegen aan alle kennis die de docenten al overdragen aan deze jonge ambitieuze mensen die hun toekomst zien in de hulpverlening, het speciaal onderwijs of andere vakgebieden. Ik vertrouwde op mijn eigen kunnen, mijn levenservaring en mijn gepaste bescheidenheid. Ik heb tenslotte niet dezelfde onderwijsachtergrond zoals de hbo-docenten na jarenlange studies hebben verkregen. Ik bleef gewoon dicht bij mezelf.

 

gastdocentschap

Karen in actie als gastdocent bij de Hogeschool Inholland.

 

Ik ben een moeder van een autistische zoon, ik werk met autisten en ik vind het heerlijk mijn opgedane kennis over te dragen. Helemaal aan mensen die oprecht betrokken zijn bij autisme en naast alle methodieken en theorieën ook het verhaal van een ervaringsdeskundige willen horen. Vaak blijkt dat er in iedere klas veel ervaringsdeskundigen zitten. Wel driekwart! Dat bleek toen ik ernaar vroeg. Iedereen had dus zijn eigen verhaal.

 

Achteraf bleken de colleges enorm waardevol. Wat maar een half uurtje zou duren, mondde uit in een sessie van drie uur. De docent kwam zelf niet meer aan het woord. Er was veel discussie en er werden hele goede vragen gesteld die in de studieboeken niet terug te vinden zijn. Ik kon vanuit mijn hart en eigen ervaring vertellen maar ook luisteren. Na dit grote succes, ook voor mij persoonlijk, zullen er meer van dit soort gastcolleges volgen.

 

docent1

‘Zijn er nog vragen?’

 

Mijn doel is om hulpverleners, de onderwijzers van de toekomst, meer te leren dan louter protocollen. Het is cruciaal dat ze liefde voor hun vak leren. En liefde voelen voor de kinderen of volwassenen waar ze mee gaan werken. Ik wil waarborgen dat ze altijd vanuit hun ziel blijven handelen. Dat ze oprecht en met een open hart leren luisteren naar de ouders of opvoeders. Want die hebben vaak zelf heel veel goede adviezen! En dat ze als hulpverleners zich te allen tijde bewust blijven van de kwetsbaarheid van de doelgroep waarmee ze werken. Mensen met zoveel kwaliteiten die niet altijd op waarde worden geschat.